Zdalne nauczanie "Biedronki" 25.05.2020

25 maja 2020
  • Zadania do wykonania w dniu 25.05.2020

    WITAM WSZYSTKIE DZIECI Z GRUPY BIEDRONKI
    DZIEŃ DOBRY.


    Temat dnia: TOLERANCJA


    W tym tygodniu będziemy mówić o nas samych.
    O ludziach, o dzieciach, którzy są tacy sami jako ludzie, a jednak inni. Pooglądaj obrazki.




    Przedstawiamy dzieciom ilustracje dzieci innych narodowości. Zadajemy dzieciom pytania czy widzą różnice w wyglądzie i jakie.


    Posłuchaj piosenki, obejrzyj filmik i powiedz czego pragną wszystkie dzieci.

    A teraz poruszaj się razem z innymi dziećmi w twoim domu lub z mamą tatą.
    To świetna zabawa z poleceniami.

    Jak myślicie? Dlaczego w tym tygodniu mówimy o dzieciach? Zgadnijcie, jakie niedługo święto?
    Będą obchodzić je wszystkie dzieci na całym świecie

    Wygodnie siadamy i słuchamy. Mama lub tato czyta
    Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej Inny.

    Do grupy Ady dołączył nowy przedszkolak. Pani przedstawiła go dzieciom i powiedziała,
     że ma na imię Anuj. Nikt nie chciał się z nim bawić, bo wyglądał inaczej niż wszyscy: miał ciemną skórę i 
    czarne oczy, tak czarne jak nocne niebo. Chłopiec siedział w kąciku i rysował coś na kartce.
    – To piesek? – zapytała Ada, przyglądając się rysunkowi.
    – Tak, mój dog – odpowiedział chłopiec i dorysował żółte słońce.
    Ada znała to angielskie słowo i wiedziała, że dog to znaczy pies. Zawsze marzyła o jakimś zwierzątku,  
    ale niestety, była uczulona na sierść i po spotkaniu z psem lub kotem od razu zaczynała kichać.
    – Nie baw się z nim – szepnęła jej na ucho Kasia. – On jest z innego kraju.
    – Jest miły – powiedziała Ada. – I ładnie rysuje.
    Od tej pory Ada i Anuj często bawili się razem: układali wieże z klocków, budowali zoo i 
    ustawiali w nim plastikowe zwierzątka, kręcili się na tej samej karuzeli. Chłopiec znał dużo dziwnych słów, 
    których Ada nie rozumiała, ale z radością uczyła go wymowy polskich słów.
    – To jest huśtawka, potrafisz powiedzieć?
    – Fuś… fuś… fuśtajka – próbował wymówić Anuj.
    Ada również nauczyła się nowych słów po angielsku i dowiedziała się, że Anuj urodził się w Indiach, 
    a jego imię znaczy „młodszy brat”.
    – Ja mam starszego brata Olka, ale jak chcesz, to możesz być moim młodszym
     braciszkiem – zaproponowała.
    Zbliżały się Dzień Babci i Dzień Dziadka, więc dzieci przygotowywały przedstawienie.
     Kilkoro z nich nie chciało występować razem z nowym kolegą.
    – Ja nie będę z nim tańczyć – naburmuszyła się Ola.
    – Moja mama powiedziała, że on jest z dzikiego kraju – stwierdził Jaś.
    – A mój tata mówi, że oni jedzą palcami.
    – Nieprawda! Anuj był u nas w domu z mamą i tatą. I wcale nie jedli palcami! – odezwała się Ada.
    Słysząc to, pani poprosiła, żeby dzieci usiadły w kółeczku na dywanie, i opowiedziała im bajkę
     o króliczku Trusiu. Truś był czarny, chociaż wszystkie króliki w stadzie były białe. Okazało się jednak,
     że czarny królik był najodważniejszy ze wszystkich i to właśnie on uratował Białe Uszate Królestwo.
    – Nie wolno się z nikogo śmiać i mówić, że jest inny lub gorszy. Na świecie żyje wielu ludzi, którzy różnią 
    się kolorem skóry, mową i zwyczajami. Ważne, żebyśmy się od siebie uczyli i pomagali sobie wzajemnie.
    Ada podeszła do Anuja i wzięła go za rękę.
    – On jest moim młodszym bratem – powiedziała. – I razem zagramy babcię i dziadka w naszym teatrzyku! 
    Okazało się, że Anuj ma śliczny głos i potrafi śpiewać jak skowronek. 
    W dodatku nauczył się na pamięć trudnego wiersza po polsku i ani razu się nie pomylił. 
    Największe wrażenie jednak zrobili na wszystkich babcia i dziadek Anuja. Byli ubrani kolorowo
    jak motyle i poczęstowali dzieci indyjskimi ciasteczkami. 
    Gdyby wszyscy na świecie byli tacy sami, nie działoby się nic ciekawego.
    


    Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

    Rodzic zadaje pytania:

    • Kim był nowy przedszkolak w grupie Ady?
    • Jak dzieci zareagowały na nowego kolegę?
    • Jak mógł się czuć Anuj, gdy dzieci nie chciały się z nim bawić?
    • Jaką bajkę opowiedziała pani dzieciom?
    • Czy wszyscy muszą być tacy sami?

    Rozmowa na temat tolerancji.

    Mama pyta dzieci, czy któreś z nich wie, co oznacza słowo tolerancja.
    Wyjaśnia jego znaczenie, tłumacząc, że tolerancja polega na akceptowaniu inności jakiejś osoby:
    przyjmujemy ją taką, jaka jest, nawet jeśli ma inny kolor skóry, inaczej wygląda
    czy się ubiera inaczej niż my. Tak jak każdy kwiat jest inny, tak również
    każdy człowiek jest inny. Wtedy, gdy ludzie wzajemnie sobie pomagają,
    troszczą się o siebie i są dla siebie dobrzy, tworzą piękny bukiet kwiatów.

    Dzieci kilkakrotnie powtarzają słowo tolerancja– dzieląc je rytmicznie (na sylaby)

    A teraz super zabawa rozwijająca poczucie rytmu, słuchu, i uwagi z kapciami.
    Tego jeszcze nie było. Przygotujcie 2 swoje pantofelki, mama również i … uwaga!

    Jeśli się podobało, powtórzcie.

    Karta pracy, cz. 2, nr 52

    Dzieci:

    • słuchają imion dzieci przeczytanych przez rodzica
    • powtarzają imiona dzieci,
    • rysują drogi dzieci do piaskownicy,
    • rysują po śladach rysunków, mówią co one
      przedstawiają.

    Na dobranoc proponuję
    Słuchanie baśni H. Ch. Andersena Brzydkie kaczątko.
    Wspólnie z dziećmi omawianie kolejnych przygód kaczątka.
    Zastanawianie się, jak czuło się ono na podwórku,
    a jak nad stawem, gdy zobaczyło swoje odbicie w wodzie.



    Postaraj się dzisiaj być miłym dla wszystkich, życzliwym i tolerancyjnym.
    Zrób komuś coś przyjemnego, podaruj bratu, siostrze upominek, prezent.

    To wszystko dzisiaj. Do widzenia.

    Pani Renata

Zdalne nauczanie 5-latki 25.05.2020Język angielski 25.05.2020